چه از اونایی باشی که سینه هاشون به فرمون ماشین گیر میکنه

چه از اونایی که کفشای خوشحالِ فُسفُری پاشونه

چه از اونایی که موهای فَشِن خَشِن دارن

چه از اونایی که تو تیوب هم سر پا میخوابن

چه از اونایی که خنده خنده میرن تو بحث لِنگ و پاچّه

چه از اونایی که فکر میکنن آریایی بهترینه

چه از اونایی که واسه یه قّرون دوزار خایه مالی میکنن

چه از اونایی که تو هزار جور ان جی او فعّالن

و چه و چه و چه

دو راه بیشتر که نداری :

۱ - حرف زدن یاد بگیری

۲ - حرف نزدن یاد بگیری

امضاء : دانشجوی پی اچ دی حرف نزدن ( استاد سابق حرف زدن با ۳۳ سال سابقه )

يادته هر كي مي مُرد مشكي ميپوشيديم و عبدالباسط گوش ميكرديم ؟

حالا جامون عوض شده . فرهنگمون هم همينطور . همسايه هامون

هم . به محض اينكه يه آيه قرآن گوش كني ام آي فايو مياد سراغت

و ديگه حسابت با كرام الكاتبينه .

حالا يه راهي پيشنهاد ميكنم . بشينيم چيزايي گوش كنيم كه

اينام فكر كنن از اين آدماي الكي خوش دم دستي هستي و دنيا

به تخم پدرته . منافقي ؟

ريك هم رفت

گفتي همه را از بالا نگاه کن

از آن به بعد همه را از بالا نگاه کردم

حتي ترا ...

پ . ن ۱ : ديشب ميخواستم بگم كنسرت پينك فلويد يادتون نره . ۲۳ سپتامبر . ميلان

پ . ن ۲ : اين دوّمين پست جالبي بود كه ديدم .

نتونستم . احمقم دیگه . نتونستم .

نمیدونم کجا بود که اون لینکو دیدم . ۲ سال بود که میخواستم بهترین

لینکها یا مطالبي رو که دیدم بذارم . مطمئن بودم این لینکها نه مطالب

خودم تو بی بی سی و هزارتا سوراخ دیگس و نه تو لاس خشکه های

bebo و ...

زمستون كه ميشد تند تند مشقاي احمقانهء مدرسهء خرابشده رو مينوشتيم و

ميچپيديم زير كُرسي مادر بزرگ . تلوزيون "14 سياه وسفيد مادر بزرگ رو زير كُرسي

 به تلوزيون "21 رنگي خودمون كه باباهه با كلّي منّت خريده بود و غُر و لُند هاي

هميشگي مامان ترجيح ميداديم .

وقتي كه هوا يه نمه رو به تاريكي ميذاشت از ترس اينكه مامان نفرستمون

از نونوايي تافتوني تو خيابون ايران ( سر سقاباشي ، درست روبروي داروخانه )

نون تازه بخريم ؛ خودمونو ميزديم به خواب و جواب جيغاي مامانو نميداديم .

شنبه شبا اوشين داشت . خيابونا ميشد عين قبرستون . هيشكي تخم نميكرد

از خونه در بياد ، مبادا 2 دقيقه از سريالو از دست بده . يه شنبه شبا ديدنيها

داشت . خدا خيرش بده جلال مقامي رو ، ايشالله هميشه زنده باشه كه تو اون

همه بدبختي ؛ چند دقيقه اي حواسمونو پرت ميكرد .

دوشنبه شبا ورزش و مردُم داشت . واسه همونم همگي مشالله مشالله ورزشكار

شديم . سه شنبه و چارشنبه و پنج شنبه تلوزيون رسمآ تعطيل بود . يا سخنراني

حضرات عظام رو نشون ميداد ، يا قرآن پخش ميكرد .

جمعه كه ميشد يه حال ديگه داشتيم . صبح ساعت 7 به عشق حليم خوري ميرفتيم

تو بازارچه ، 20 تومن ميداديم و 1 كيلو حليم و 2 تا نون سنگك ميخريديم .ساعت 8 صبح

جمعه با شما شروع ميشد . مهرپرور و نوذري و آذري و عرفانيان و ... يادش به خير .

ساعت 9 صبح برنامه كودك شروع ميشد . ممول و بِلفي و ليلي بيت و ... سر ظهر

خوراكمون ترانه هاي درخواستي راديو كويت بود . داوود شيباني و فرشيد و حميرا و معين

و مهستي گور به گوري ميخوندن . ساعت يك و نيم قصّه ظهر جمعه داشت . فكر كنم سرشار

يا همچين چيزايي قصّه گو بود . ساعت 2 تا 4 دوباره برنامه كودك داشت . ساعت 4 فيلم

سينمايي شروع ميشد . ساعت 6 ميرفتيم بستني فروشي ميدون شهدا ، زير پيچكاي

پُر پُشت مينشستيم و حال ميكرديم . بعضي وقتام ميرفتم از بستني فروشي اكبر مشتي

يه كاسه فالوده واسه خودم و 2 كيلو بستني واسه بقيه ميخريدم . از همون بچّگي بستني

سنّتي دوست نداشتم .

ساعت 7 تفسير سياسي هفته نشون ميداد . هموني كه بعدآ خودم براش آهنگ ساختم .

ساعت 9 لبهء تاريكي داشت . با موزيك محشر كلپتون و بازي محشر تر جو دن بيكر .

ساعت 10 كه ميشد تازه دلشورهء شنبه گشاده مي افتاد تو دلمون . يواشكي ميرفتيم تو

اتاق اونور حياط و شروع ميكرد مشقاي باقي مونده رو مثل خرچنگ و قورباغه دنبال هم رديف

كردن .

بعد ترا ارتش سرّي و از سرزمينهاي شمالي و هانيكو و در برابر باد و .. اومد . براي هم

سنّ و سالاي من هنوزم يه راز مونده . راز كه نه ؛ يه مشكل عديده . اينكه چطور علي

كوچولو و هادي وهدا و كار و انديشه رو به بچّه هامون نشون بديم و بگيم كه بابات ،

مامانت با اينها بزرگ شدن . اينقدر پاي پي اس تري و XBOX و اين كس شعرا نشينين

و ديجيتالي نباشين . چجوري ميشه ؟

به هر حال  ... يكي از بهترين مطالبي كه تو اين ۸ -۹ ساله خوندم اين مطلبه .

يكي ديگه هم هست كه فردا پس فردا ميذارم . چون هيچ سنخيّتي با مطلب بالا نداره .

يه چيز ديگه هم ، ببخشيد ؛ دو تا چيز ديگه هم بگم و برم : يكي اينكه اراجيفي كه

خوندين اوّلين نوشته ايه كه با صداي خودِ حقيقيم نوشتم . دوّميشم ... دوّميشم

يادم رف   به خدا مخه گوزيده . حالا اگه بعدآ يادم افتاد ميگم

به نظر تو آدم عاقل به كي ميگن ؟

به كسي كه سر سال ۲ تاشو ۴ تا كنه ، يا كسي كه زير همين باروناي

آفتابه اي قدم بزنه ، ولي واسه عشقاي در پيتي جوونيش گريه نكنه ؟

يا اصلآ مــــــــــــــــــــــــــــن و تو با اين همه فيگوراي آنارشيستيمون ؟

اين ضرب المثلاي بغل كانتر تنها موجوداتي هستن كه ميفهمن حال آدمو .

كُس خُل امروز نوشته بود :  ترتيزك خريدم قاتق نونم بشه ، قاتل جونم شد

پ . ن : برداشت از متن بالا كاملآ آزاد ميباشد . يني كُسّ ننه همه بجز خودمون  

عراق و فلسطين و افغانستان و كره شمالي و ايران و چين و برمه و هزار تا سوراخ ديگه

رو ول كن ؛ يكي بياد ببينه من چمه با اين همه سر و صدا . يني مردش پيدا ميشه ؟

بدون شرح

هم نداری بشین   این آهنگو   گوش کن که یه چیزایی يادت بیاد ، تا منم

چیزایی که یادم افتادو بذارم کف دستت  :(