به چشمِ برادري

هركه مرا ديد

بعد گاييد

* علي عبدالرضايي - كادوئي در كاندوم

بعدش ؛ برنده كسيه كه جلوي دوربين بتونه تو مخش شليك كنه

و جايزش هم يه يخچاله .

مشكلات رو بايد از زاويه اي ديگه تجربه كرد .

مثلآ وقتي نصفه شبه و همه از بي ســـيگاري مينالن ،

شما پاكت سيگار رو بذار تو جيبت و از اين سر شهر راه

بيفت و برو اون سر شهر و دنبال آتيش بگـرد . مثل من!

زندگی یعنی حقّ خود را به التماس گرفتن ، یا من اشتباه میکنم ؟

میبینید ؟ تمام این افسانهء آفرینش را شاهدید؟ می آفریند

تا جلویش خم و راست شویم ، می آفریند تا ارضایش کنیم ،

می آفریند تا بکشیم و کشته شویم ، می آفریند تا چند صباح

دوست بداریم و منفور باشیم و بعد هم هیچ به هیچ .

شاکی هم نباشیم و سپاسگزاری کنیم و اگر هم نباشیم و

نکنیم ، می کند ما را .

القصّه ؛ کمدی خنده داری است این قصّهء آفرینش ، حیف که

وقتش کم است و بقول سیاوش جائی برای چس ناله کردن

نمی گذارد .