که تو همش از صعود و عرش اعلا و آسمون هفتم حرف میزنی
زندگی مثل سرسرهء پارکه :
از نظر کسی که ترن هوایی سواره خیلی بچّه گانه و ابتدائیه .
هرچی بالاتر بری تندتر میای پایین .
هرچی پستی و بلندیش بیشتر باشه لذّت آنیش برای آدم بیشتره .
گاهی پایینش کسی وایساده که بگیرتت ، گاهی هم هیچ ﮐس منتظرت نیس .
دست خودت نیست که بیای پایین یا نه ، باید بیای پایین .
اگه بخوای سرسره رو برعکس بری بالا ، با کسی که داره میاد پایین سقوط میکنی
همیشه آخرش به پستی میرسی . 
پ . ن : این ینی اینکه احمق نباش ، بیشعور ؛ سرسرهء سربالائی نداریم
)
+
نوشته شده در Thu 9 Oct 2008
|
