يه دقيقه گوش كن .

جون مادرت يه دقيقه گوش كن ببين چي ميگم . عَنـتر ، يه دقــــــيقه

گوش كن ببين چي ميگم : شعار نيست ، واقــعيّته . خيلي زِر زدم

و خيلي زر زدي . امّا اين چرت و پرت نيست ؛ واقعيّته . منم الان بعد

از سي و خورده اي سال بهش رسيدم . به تو هم ميگم كه پس فردا

نگي كسي بهم چيزي نگفت و از اين حرفا . اون مغز كپك زدهء آكبندتو

يه لحظه به كار بنداز و فكر كن ، من مادرم گاييده شده تا اين تجربه ها

رو بدست آوردم :

آدم ، تا ، وقتي ، كه ، يه چيزي رو (حتّي اگه بد باشه ) داره ؛ قدرشو

نميدونه ؛ قدرشو نميدونه ها . به محض اينكه از دست ميده مادرش به

گا ميره . ميگيري چي ميگم ؟ اون مخ فقدُقيتو فعّال كن ، نه اينكه به

دوست دختر يا دوست پسرت فكر كني و از اين به بعد قدرشو بدوني و

اين اراجيف پير مردي . منظورم خيلي بالاتر از اين حرفا . بالاتر از جووني

و پول و پدر و مادر . خيلي بالا ... برو بالاتر



پ . ن 1 : ادي هم رفت . يكي بياد دلداريم بده تا بيشتر از اين به گا نرفتم .

پ . ن 2 : برو بتمرگ از طرف من يا آهنگ " رنگين كمون eloy " رو گوش كن

يا "مامان گفت metallica " ؛ يا " مسافر ساكن camel " رو يا " هيستري

def leppard " رو گوش كن . ( البتّه من كه ميدونم الان ميري ميشيني و

" بابا نصيحت نكن madonna " رو گوش ميكني . فقط اگه حتّي يه بار ديگه

از دهنت بشنوم كه گفتي « حيف شد » من ميدونم و دهن تو ها )